Monologlar ve saçmalamalar...

Seni seviyorum...
Dudaklarım titreyerek söylüyorum bunu...
YÜreğim kanayarak ...
Gönlüm hükmetmiyor beynime...
Sevmemem gerektiğini bilerek ...
Hem de hiç istemeyerek seviyorum seni...

Gam verdin Keder verdin çile verdin gönlüme...
Bir gün yüzü göstermedin yüzüme...
Yemin ettim inanmadın sözüme...
istemeden seviyorum seni ben...

Bir gün gideceğim bu dünyadan bil hele...
Sen düşürdün beni kaçacak hale...
Gideceğim hemde alalacele..
istemeden seviyorum seni ben...

Sen Bu şiiri okurken...
Ben gidiyor olacağım bu şehirden..
Belki ölmüş olacağım...
Belki yaşayan bir ölü...

Sen bu şiiri okurken...
Ben kendi kendime konuşuyor olacağım kuvvetle muhtemel...

Sen bu şiiri okurken bi tanem...
Ben senin bana yazdıklarını okuyor olacağım...
Ve ağlıyor olacağım muhtemelen...
Gözyaşı anaforlarında boğularak...

Sen bu şiiri okurken...
Ben deliriyor olacağım...
Bir deli elbisesinin içinde...
Sessiz bir çığlıkla Sana Sesleniyor olacağım...

Sen bu şiiri okurken...
Ben görmüyor olacağım cümle nesneleri...
Gözlerim bir noktada...
Hayalinle ritim tutarak Sallanıyor olacağım...

Sen bu şiiri okurken...
Ben bir dar ağacında...
Çirkin bir cellatın vurduğu sandelyenin üstünde...
Sağlam bir urganda can çekişiyor olacağım...

Sen bu şiiri okurken...
Ben yok olacağım Bir tanem...

Senden kalma bu baş ağrıları...
Bu sıkıntılar...
Bu tekbaşınalık...
Gittiğin günden beri yaşadım küfre dahil ne varsa...
İsyan.. İsyan.. İsyan...
Sokak aralarında yüksek sesle sövdüm gelmişine geçmişine...
Şimdi topal seslerim yankılanır senin olmadığın sersefil gecelerde...
Ve uyuşmuş parmaklarım kötüye işaret eder hep...
Baykuşların nefreti var artık üzerimde...
İyiye delallet değil bu gidişim...
Senin gidişinde değildi zaten...
Gözyaşımla beslediğim...
Gelcen diye gözlediğim...
Eşşek gibi özlediğim...
Soru işaretlerinden kurtar artık heceleri...
Sensiz yorgun akşamları...
Sensiz talan akşamları...
Yakacam Lan akşamları...